Tradycja w narodzie, rzecz święta, w związku z tym tradycyjnie jak co roku majówkę rozpoczęliśmy wycieczką rowerową. Tym razem to była prawdziwa WYPRAWA rowerowa. Łącznie nazbierało się prawie 160 km, ale od początku. Start o 6.20 na dworcu kolejowym w Czeskim Cieszynie i od razu miła niespodzianka. Frekwencja pozytywnie zaskoczyła wszystkich. 11 osób to prawdziwy rekord. Wyjazd pociągiem z Czeskiego Cieszyna do Opavy. W tym miejscu należałoby napisać kilka słów o doskonałej kondycji czeskich kolei, w których czyste wagony, pachnące ubikacje i wiele innych czynników może przyprawić o zawrót głowy, ale to nie miejsce i nie czas na to aby się o tym rozpisywać. W Opavie właściwy start wycieczki. Wszyscy w doskonałych humorach, tempo na początku dość wysokie, a widoki i trasa.... brak słów, po prostu coś pięknego. Na trasie było praktycznie wszystko: podjazdy, zjazdy, asfalty, teren, kamienna rąbanka, singielek, powojenne bunkry, zamki, zabytkowe auta, zapory, zdjęcia w rzepaku czyli dla każdego coś dobrego. Zdarzyły się też dwie awarie, które wśród śmiechu gremialnie usuwaliśmy. Koniecznie muszę napisąc słów kilka o publiczności :) Jedenaście osób na rowerach wzbudzało wszechobecną ciekawość. Padło nawet pytanie czy to są jakieś zawody :) Wszyscy nas pozdrawiali, a przy jednym z defektów zjawił się ktoś oferujący kompresor :) Koniech trasy miał miejsce w Bohuminie gdzie ponownie wsiedliśmy do pociągu i wrócili do Cieszyna. Jeden z kolegów ( Marek87 ) za mało wytrząsł swój tyłek i postanowił wrócić do Cieszyna na kołach. Wielki szacun dla niego za kondycję, bo nas zmęczenie raczej już wyłączyło z jazdy. Całą wycieczkę organizował Marek ze Skoczowa ( wmarek74 ) i za doskonałą organizację, wspaniale przygotowaną trasą należą się Markowi wielkie dzięki od całej grupy.

W niedzielę musi być smacznie, rodzinnie i świątecznie, więc tym razem wypad był dla odmiany sobotni. Poranna pogoda, któryś raz z kolei nie była zbyt obiecująca, ale nauczeni poprzednimi wyjazdami nie przejęliśmy się tym zbytnio i ruszyliśmy w drogę. W Ustroniu dołączyły do nas trzy osoby z zaprzyjaźnionej grupy z Bielska B (kolejni, poznani dzięki "cyklozie" świetni ludzie ). Trasa wiodła poprzez Trzy Kopce, Salmopol, Magurę Radziechowską, Wisłę. Początek trasy był dla mnie stosunkowo ciężki, bo jakoś tak nóżka nie bardzo miała ochotę się rozkręcić, ale na Trzech Kopcach było już ok. Pogoda , jak zawsze nas nie zawiodła... początkowo. Na trasie było kilka awarii, w tym nieszczelny układ hamulcowy (wystarczyło tylko dokręcić przewód), zerwany łańcuch i to od razu w dwóch miejscach. Po przejechaniu przez Salmopol w stronę Magury niestety pogoda zaczęła nam płatać figla, a na Magurze pokazała co potrafi. Wiatr urywał głowę, deszcz wbijał się boleśnie w twarz,a na zakończenie tego szaleństwa zaczął padać śnieg z deszczem. W takim układzie nie było mowy o kontynuowaniu trasy , więc postanowiliśmy wracać. Zjazd z wysokości prawie 1200m nie należał do łatwych. Z powodu wielkiej ilości błota od poziomu 800m nie używałem tylnego hamulca, bo nie miałem klocków, które starły się tak, że klamka hamulca dochodziła do kierownicy :) Jazda z Wisły do domu odbywała się przy akompaniamencie jęczących od nadmiaru błota i piasku napędów, pozbawionych przez wodę jakichkolwiek śladów smaru. I to się nazywa przygoda rowerowa w górach! :)